Getest: Land Rover Freelander TD4_e S (Rijtesten 2009)

Op een herfstachtige zondag kwam ik gedurende de dag een dozijn Defenders tegen. Enkele waren door hun trotse eigenaren met stoer materiaal uitgerust, terwijl andere exemplaren een aanhanger met roeiboten of paarden voortsleepten. Onder andere omstandigheden vielen mij deze Land Rovers nooit echt op. Nu zat ik echter zelf achter het stuur van een farmer and countryman vehicle en viel mijn aandacht onbewust op de andere familieleden. Rijdend in de Freelander 2 bekroop mij het gevoel niet voor vol te worden aangezien. Als een stalen bal aan een ketting sleept dit model namelijk het softe imago van de eerste generatie met zich mee.


Foto: rijtesten.nl


Dat de Freelander geen modeaccessoire is blijkt al aan zijn uiterlijke verschijngsvorm. Hoog aangezette bumpers, dikke terreinvaardige banden en een flinke bodemspeling laten geen ruimte voor twijfel. De auto valt door zijn compacte afmetingen in een klasse die hoofdzakelijk uit SUV’s bestaat. Zoals verwacht kan de Land Rover zich daar onroad moeilijk mee meten, maar aan zijn offroad capaciteiten kunnen zijn concurrenten niet tippen. Dat zet hem in een unieke positie, want vooralsnog is Land Rover het enige merk dat een auto met serieuze terreincapaciteiten in dit segment levert. Het softe imago van zijn voorganger is dan ook op geen enkele manier van toepassing op de huidige generatie. Met recht draagt de Freelander 2 dan ook de merknaam op de kap.

Lees de volledige test op rijtesten.nl.

AddThis Social Bookmark Button

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen


SEO by AceSEF