Ken je het gevoel dat je je iets beter hebt voorgedaan om je doel te bereiken? En dat je, eenmaal met het doel in zicht, alweer spijt hebt? Ik ken dat gevoel maar al te goed. Nu. Hier. In mijn racepak, brandvrije onderbroek en met een helm op mijn hoofd. Terwijl ik gesnoerd in een zespunts gordel in de racekuip van een 560 pk sterke Lexus LFA zit te wachten op wat komen gaat. Ik kijk tegen de achterzijde van een 420 pk sterke Lexus IS-F. Helemaal raceklaar. Dat wil zeggen; met gestript interieur, rolkooi en de nodig aanpassingen aan motor en onderstel. Achter het stuur zit de testcoureur van Lexus, een sympathieke Belg die duizenden testkilometers heeft afgelegd met de Lexus LFA.
Foto: autoblog.nl
De balans van de LFA is ook bijzonder uitgewogen. De motor zit weliswaar voorin, maar is zo ver naar achteren geplaatst dat zelfs driften een koud kunstje wordt. Ook de transaxle versnellingsbak draagt daaraan bij. Waar je bij een nieuwe 911 GT3 de auto met veel lompheid en een enorme stamp op het gaspedaal misschien in een drift kunt krijgen, is een toefje gas in de tweede versnelling voldoende om de LFA met een gewichtsverdeling van 48:52 dwars te krijgen. En te houden. Aan het eind van de middag komt de Belgische testrijder naar me toe lopen. “Kon je me gemakkelijk bijhouden op de Nordschleife?”, vraagt hij met een Vlaams accent. Bijna wil ik me weer iets beter voordoen, maar ik bedenk me. “Nee, het was zwaar”, antwoord ik naar waarheid. “Heel zwaar. Maar ook heel bijzonder.”
Lees de volledige test op autoblog.nl.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
