Ik moet een minuut of twee bekomen wanneer de eigenaar mij nonchalant de sleutels overhandigt. Daar sta je dan, als 22-jarige koter met het typisch rode (maar kwalitatief belabberde) toversleuteltje in je licht tintelende handen. Handen die niet alleen tintelen door de gure wind van deze koude zaterdagmorgen, maar ook omdat ze zich bewust lijken van de unieke - en eerste - ervaring aan boord van een Ferrari… Avanti! Eerst en vooral moet ik bekennen weinig affiniteit met het merk te hebben. Ik respecteer de auto’s als emotionele en technische machines, maar het hele tifosi-sfeertje er rond (inclusief de typische bezitter van zo’n bolide) doen mij afstand nemen. 
Lees de volledige test op Drivr.be
| < Vorige | Volgende > |
|---|
