Nadat iedereen klaar was met het lachen om die platte snavel en de gek-hoog opgetrokken voorruit van de oorspronkelijke Citroën Berlingo (en Peugeot Partner), bleef er weinig anders over dan respect voor het nuchtere Franse bestelautoconcept. De auto bleek bovendien onverwacht lekker te rijden. Voor de huidige generatie geldt dat nog meer. Grootste winst: meer comfort. En bij deze EGS-uitvoering bovendien: vervroegd pensioen voor de linkervoet.
De actuele Citroën Berlingo rekent voorgoed af met alles wat de vorige versie op comfortgebied niet goed deed. Een speld kunnen horen vallen is wat overdreven, maar de geluidswinst die is geboekt, is indrukwekkend. En wat al goed was, is gebleven. Zoals het opvallend goede veercomfort, zelfs als de auto onbeladen is. Geen springerige achteras hier (bij de vorige ook niet), maar een uitstekende gedempte, onafhankelijke ophanging, die je toestaat om de auto met crimineel hoge snelheden door haakse hoeken te jagen. Als je dat zou willen. Maar dat wil je niet, omdat de Berlingo je er totaal niet toe aanspoort.
Hij is de rust zelve. Tenzij je het op je heupen krijgt van het start-stopsysteem. De techneuten die hiervoor de software hebben gebakken streefden er overduidelijk naar om werkelijk geen druppeltje dieselbrandstof langs stationaire weg verloren te laten gaan. Wachten voor een rood verkeerslicht in alle stilte is mooi, maar manoeuvreren (met een paar keer 'steken') in een parkeergarage laat de motor bij elke stop afslaan, wat je doet grijpen naar het knopje waarmee het systeem tijdelijk kan worden uitgezet. Omstanders denken dat je niet kunt rijden. Ook niet leuk.
Transmissie: per draaiknop
Andere rust komt door het schakelen, dat niet hoeft. Nou ja, het 'hoeft' wel, maar de auto doet het gewoon zelf, net als het bedienen van de koppeling - een zegen voor filerijders en stadsflitsers. Menig wenkbrauw vormt nu een vorstelijke frons: dit is dus dat akelige systeem dat zo tergend langzaam schakelt en lomp koppelt dat het je rug bij elke schakelactie steeds even uit de stoelleuning werpt? Yep! En je betaalt er nog 650 euro extra voor ook, waar je trouwens ook wel weer ESP voor terugkrijgt. En een extra versnelling, want hij heft er 6, niet 5. Ik zeg: laat maar doorkomen dat systeem, omdat het gemakkelijk opweegt tegen zelf koppelen en, in mindere mate, schakelen. Want schakelen kun je ook zelf doen, via flippertjes achter het stuur. Door even het gaspedaal te liften als je vingertoppen aan de flippers trekken verloopt alles heel soepel. Ben je te lomp of te snel, dan wil de Berlingo bokkensprongen maken die ik sinds mijn eerste, nerveuze hellingproef bij rijles niet meer heb beleefd. Bijzonder: het inschakelen van de bak, of eigenlijk het kiezen tussen neutraal, achteruit en vooruit met of zonder automatische schakeling geschiedt per draaiknop op het dashboard. Mooi gemaakt! De Berlingo kwalificeert zich er bovendien mee als een driezitter met voldoende beenruimte op de plek waar bij andere modellen de pook zit.
Praktisch: wel schuifpui, geen bekerhouder
De handigheid straalt van de Berlingo af, da's nu eenmaal de aard van dit beestje. Zo zijn beide passagiersstoelen gemakkelijk neerklapbaar, waarmee je (in het midden) een schrijftafeltje creëert of (rechts) extra laadruimte. Node gemist werd op dit praktisch gebied slechts een goede bekerhouder; de enige locatie waar je een blikje klotsvast kwijt kunt is diep in de portiervakken: niet erg op grijpafstand. En het instructieboekje past niet in het dashboardkastje, ook zo vreemd. Je kunt het wel kwijt boven je hoofd, in een wagenbreed aflegvak aldaar, of bijvoorbeeld in een lade onder de stoel (alleen op de Club).
De laadruimte is gemakkelijk bereikbaar via twee wijd openslaande deuren (40/60 verdeeld) aan de achterzijde en een schuifpui ter rechterzijde (vanaf Club). De standaardmaat voor het vloertje is 176 cm lang, 125 cm hoog en 123 breed (tussen de wielkasten). Een langere versie is er ook, de Berlingo XL, die achter de achterwielen een aanbouw heeft en dan een vloer van 201 cm biedt. Het laadvermogen is standaard 630 kg en 735 kg voor de XL. Optioneel is een tot 820 kg verhoogd laadvermogen mogelijk. Tip: bestel als het even kan een extra zijruit voor in de schuifdeur, want het zicht naar opzij is via de rechter spiegel onvoldoende. En parkeersensoren wanneer je, zoals ik, een versie meekrijgt zonder ruitjes in de achterdeuren. Ik voelde mij blind bij het achteruit inparkeren.
Prestaties: kalm aan, redelijk zuinig
Rijden is, als gemeld, een comfortabel genoegen, wanneer je de bak en de koppeling tenminste de tijd geeft om hun werk te doen. Vermogen (66 kW) en koppel (215 Nm/1.500 tpm) zijn voldoende, maar echt lekker wakker voelt de Berlingo niet aan. Naar 100 km/h accelereren duurt 15,3 seconden, de top ligt op 165 km/h. Het testverbruik lag over een kleine duizend kilometer op 7,1 l/100 km - helemaal niet slecht voor de (leeg) maar liefst 1.360 kg zware besteller. Maar wel heel ver verwijderd van de academische 4,7 l/100 km die in de folder staat en de Berlingo zijn Euro 5-predikaat oplevert, en een CO2-uitstoot van 123 g/km, tegen 131 g/km voor de niet-EGS-versie (waarvoor gemiddeld 4.9 l/100 km staat). Hoe dan ook, het testverbruik is realistisch en als gezegd niet slecht voor de redelijk volumineuze en zware auto tot welke de Berlingo is uitgegroeid en in welke hoedanigheid hij een zeer positieve indruk achterlaat. Met EGS-transmissie kost de Berlingo vanaf € 13.595,- (ex BTW/BPM), terwijl de basis-dieseluitvoering (HDi 75 Comfort) al vanaf € 10.695,- leverbaar is.
Technische gegevens
Brandstof: Diesel
Motorinhoud: 1.560 cc
Cilinders: 4
Transmissie: 6v, gerobotiseeerde handbak (EGS)
Vermogen: 90 pk bij 4.000 tpm
Max. koppel: 215 Nm bij 1.500 tpm
Acceleratie 0-100 km/h: 15,3 s
Topsnelheid: 165 km/h
Massa: 1.360 kg
Bagageruimte: 3,3 m3
Opgave verbruik: 4,7 l/100km CO2 uitstoot: 123 g/km
Energielabel: Euro 5
Tekst: Jeroen Ekeler
Read the English version on driving-dutchman.com.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
