Over uiterlijk valt niet te twisten. De Infiniti M37s is een mooie auto. Op de Avensis-achtige grille na. Van welke kant je ook naar de auto kijkt, vanuit iedere andere hoek zie je iets anders; een Audi, Mercedes, BMW en soms een Panamera. In elk geval beoordeel ik het uiterlijk van de M37 als een positieve mix van status, imago, retro, klassiek, stijlvol, zakelijk, sportief en elegant. Maar dat is puur persoonlijk.

Wegligging
De wegligging van de M37 is geweldig. Het actieve onderstel doet zijn werk merkbaar goed. Om de sportieve prestaties van de M37 te benadrukken, heeft Infiniti gekozen voor een directe stuurresponse. Dit voel je vooral tot 80km/h. De directe besturing is wel een van de meest opvallende zaken tijdens het rijden met de M37. Omdat er tijdens de test sneeuw lag, de Infiniti achterwielaandrijving heeft en de anti-spin controle uitgeschakeld kan worden, wil je driften. Het actieve veiligheidspakket van de M37 werkt goed, maar liever niet op dat moment. Tijdens het driften worden de gordels aangespannen. En dat heb je liever niet. Maar goed, welke gemiddelde automobilist drift er eigenlijk? Misschien wel de Infiniti-rijder.

Motor
Het motorgeluid van de 3.7 liter is heerlijk. Bij rustig rijden hoor je de motor vrijwel niet. Druk je het gaspedaal naar de bodem, dan krijg je daar een vet racy geluid voor terug. Maar liefst 320pk bij 7.000tpm en 360Nm bij 5.200tpm knalt de precies 3.696cc metende V6 eruit. Het vermogen is mede te danken aan het zogenoemde Variable Valve Event and Lift (VVEL) voor de inlaatkleppen. VVEL zorgt voor betere prestaties en bovendien een lager en efficiënter brandstof verbruik. En dat is te merken, want als je je aan de Nederlandse snelheden houdt, langere afstanden rijdt en je niet als een Formule 1 coureur gedraagt, haal je met gemak een verbruik van 1 op 10.

Interieur
We reden in de meest complete M37s met een prijs van bijna 72.000 euro. Je hebt al een 'M' vanaf 64.000 euro trouwens. In de stoelen van de Infiniti zit je als een vorst als het ware in de cockpit van een vliegtuig. Alle instrumenten zijn goed zichtbaar en bereikbaar om je heen gebouwd. Om een iets sportiever gevoel te creëren had het stuur alleen wel een tikkie kleiner gemogen. Ons testmodel zat alleen vol met alle denkbare opties. De meest opvallende is wel het forest air systeem. Met een druk op de knop waait er, op alle mogelijke en denkbare manieren, een frisse geurige boslucht door de auto. Andere opvallende en handige gadgets zijn; elektrisch gordijn bij achterraam dat zakt als je achteruit rijdt, stuurverwarming, lane departure warning. Fraai is de in de tellers verwerkte carbon-look.

Groot
De M37 is groot. Eigenlijk is alles aan de M37 groot. Zo ook de spiegels. Zelf (1 meter 76) geef ik in een sedan de voorkeur aan laag zitten. Met de stoel in de laagste stand, raak ik met mijn ellebogen de grote middenconsole. En als ik een linkerbocht in kijk dan kijk ik tegen de reusachtige spiegel aan. Die dan toch aardig in de weg zit. Maar goed, dat is met de stoel in de laagste stand. Waar het om gaat is dat alles in en aan de M37 gewoon groot is. Over de kofferruimte gaan we het niet hebben. Die is ook groot.

Puntjes van aandacht
Net als in de FX30d, is ook de Intelligent Cruise Control in de M37 een puntje van aandacht voor Infiniti. De cruise control op zichzelf werkt prima, maar als je een auto die (schuin) voor je rijdt nadert, reageert de cruise control iets te abrupt. Een ander aandachtspuntje zijn de ruitensproeiers. Er komt niet veel water uit, bij hoge snelheden resulteert dit in een wapperend straaltje water dat overal terecht komt, behalve waar het terecht moet komen. De ruitenwisserbladen vegen wat knullig over het raam. Die mogen wel wat strakker.

Conclusie
Voor 72.000 euro mag je veel verwachten. Je krijgt met de Infiniti M37s Premium ook veel. In ieder geval voldoende om voor een aantrekkelijker prijs met een prachtige full-option auto rond te rijden. De Infiniti M37s is een uiterst prettige reiswagen voor iemand die veel langs de weg zit maar niet het budget voor een dure dikke Duitser (over) heeft. Wil je opvallen tussen de grote drie, dan zit je met de M37 meer dan goed. Meer dan 50% van de gezichten draaien mee met soms zelfs duimen omhoog of applausjes. De Infiniti gaf mij in ieder geval meer dan eens een WOW-gevoel. Ik had dan ook echt moeite om de sleutels weer bij de importeur in te leveren. Deze auto wil ik!

Wat zou Ferry Porsche, die dit jaar zijn honderdste verjaardag zou vieren, zeggen over de 911 Sport Classic? Misschien wel hetzelfde als wat zijn vader ooit zei over de allereerste 356: "Ik zou aan deze auto helemaal niets veranderen." Bij een eerste aanblik had je kunnen denken dat dit een zoveelste variant is van de Porsche 911 Carrera S. En vanwege het prijskaartje van 276.300 euro had je bovendien kunnen concluderen dat dit slechts een van de talrijke special editions was, met tot doel geld uit de zakken kloppen van enthousiaste fans. Sterker nog; je zou misschien zelfs hebben bedacht dat deze gelimiteerde serie alleen in het leven is geroepen om de afkoopsom van ex-topman Wendelin Wiedeking te financieren.

Lees de volledige test op carros.nl.

Om het hele gamma weer op dezelfde lijn te krijgen, gaf Volkswagen de Touran een facelift. Een snuit die veel weg heeft van de Golf en Polo en misschien nog meer van de Sharan. Teveel, vinden sommigen, omdat je hem amper kan onderscheiden als hij naast zijn grote broer staat. Vooral aan de afmetingen en de conventioneel openende deuren zie je dat het om een Touran gaat. Dat vat het uiterlijk zowat samen, je krijgt een wagen die weinig opvalt in het verkeer en zelfs in de showroom van Volkswagen. Vooraan ziet hij er niet slecht uit en indien als optie gekozen is de LED-dagrijverlichting mooi verwerkt in de vernieuwde koplampen.

Lees de volledige test op autofans.be.

Lang gewacht, niet meer verwacht, toch gereden. Tweehonderdvijfendertig paarden in een Alfa, dat moet leuk zijn toch? Met het uiterlijk schoot Alfa Romeo in de roos, want het merendeel van auto-minnend Nederland en België lijkt de Giulietta wel te zien zitten. Nu moesten we wel erg lang wachten, want het Fiat concern leek voorrang te geven aan de andere merken. Zo kwam er eerst al een nieuwe Bravo en zo waar ook nog een nieuwe Delta. Voor diegenen die zich de vorige Delta niet kunnen herinneren: de oude Egyptenaren zetten die in als vervoer voor piramide-bouwers.

Lees de volledige test op autoblog.nl